Fenerbahçe’nin Eyüpspor karşısında aldığı 8-0’lık galibiyete yalnızca skor üzerinden bakarsak, bu maçın asıl değerini kaçırırız. Evet, sekiz gol… Evet, tarihi bir galibiyet… Ama bence Fenerbahçe açısından gecenin en önemli tarafı tabela değil, haftalardır beklenen reaksiyonun sonunda sahaya yansımış olmasıydı.
Beşiktaş mağlubiyeti, ardından Gaziantep deplasmanında bırakılan iki puan… Fenerbahçe’nin üzerinde ister istemez bir baskı oluşmaya başlamıştı. Böyle dönemlerde büyük takımlardan beklenen şey yalnızca kazanmak değildir. Büyük takım bazen sahaya çıkar ve rakibine, taraftarına, hatta lige “Ben buradayım” der.
Fenerbahçe bugün tam olarak bunu yaptı.
Maç daha başlarken takımın isteği belli oluyordu. Önde baskı yapan, topu kaybettiğinde hemen geri kazanmaya çalışan, rakibin üzerine sürekli giden bir Fenerbahçe vardı. Skor 2-0, 3-0, 4-0 olduğunda dahi takımın temposunun tamamen düşmemesi benim açımdan maçın önemli ayrıntılarından biriydi.
İlk yarının 5-0 bitmesi zaten karşılaşmanın hikâyesini anlatmaya yetiyordu. Fenerbahçe bu kez rakibinin maça ortak olmasına izin vermedi. Son haftalarda zaman zaman gördüğümüz “Bir gol bulalım, sonra bakalım” görüntüsünün tam tersine, golü buldukça daha fazlasını isteyen bir takım vardı.
Vedat Muriqi’nin Gecesi
Elbette Vedat Muriqi için ayrı bir parantez açmak gerekiyor.
Dört gol…
Bir santrfor için bundan daha güzel bir gece herhalde kolay kolay bulunmaz. Ama benim dikkatimi yalnızca attığı goller çekmedi. Ceza sahasındaki varlığı, doğru yerde bulunması ve takım arkadaşlarının hücum organizasyonlarını tamamlayan oyuncu haline gelmesi Fenerbahçe açısından çok değerliydi.
Bir takım şampiyonluk yarışında olacaksa, bazı maçlarda forvetinin “Bu maçı ben çözerim” diyebilmesi gerekir. Vedat bugün bunu yaptı. Üstelik dört golle yaptı.
Greenwood’un iki golü de ayrıca önemli. Özellikle hücum hattındaki oyuncuların skor üretmeye başlaması Fenerbahçe’nin ilerleyen haftalarda elini çok güçlendirebilir.
İrfan Can Kahveci’nin yeniden golle buluşması da gecenin güzel hikâyelerinden biriydi. İrfan Can’ın Fenerbahçe formasıyla tam 476 gün sonra gol atması, 8-0’lık skorun içinde belki küçük bir ayrıntı gibi görünebilir ama sezonun devamı açısından önemli olabilir. Guendouzi’nin de bu sezonki ilk golünü atması, skor yükünün sadece birkaç oyuncunun omuzlarında kalmadığını gösterdi.
Ama 8-0 Bizi Yanıltmasın
Tam burada biraz frene basmak gerekiyor.
Fenerbahçe bugün olağanüstü bir skor aldı. Bunun hakkını teslim etmek lazım. Ancak bir maçta sekiz gol atmak, sezon boyunca bütün problemlerin çözüldüğü anlamına gelmez.
Şampiyonluklar 8-0’larla değil, bazen kötü oynarken alınan 1-0’larla, zorlu deplasmanlarda kazanılan üç puanlarla, derbilerde gösterilen karakterle gelir.
Bu nedenle benim için asıl soru şu:
Fenerbahçe bugün gösterdiği iştahı önümüzdeki haftalara taşıyabilecek mi?
Çünkü taraftarın görmek istediği Fenerbahçe tam olarak buydu. Rakibin kim olduğuna bakmadan maça hükmeden, golü bulduktan sonra geri çekilmeyen ve 90 dakika boyunca oyunu isteyen bir takım.
Bugün sekiz gol atarsınız, yarın belki bir gol atarsınız. Önemli olan sayı değil. Önemli olan oyun anlayışının devamlılığıdır.
Kadıköy’de Verilen Mesaj
8-0 elbette tarihe geçecek.
Yıllar sonra bu karşılaşmaya bakıldığında sonuç hatırlanacak. Vedat Muriqi’nin dört golü hatırlanacak. İlk yarının 5-0 bittiği hatırlanacak. Fenerbahçe’nin kulüp tarihindeki en farklı lig galibiyetlerinden değil, doğrudan en farklı lig galibiyetini aldığı gece olarak kayıtlarda kalacak.
Ama benim bu maçtan çıkardığım sonuç başka.
Fenerbahçe bugün sadece Eyüpspor’u yenmedi.
Son haftalarda oluşmaya başlayan soru işaretlerine de güçlü bir cevap verdi.
Şimdi önemli olan bu galibiyetin sarhoşluğuna kapılmadan aynı ciddiyeti devam ettirmek.
Çünkü şampiyonluk yolunda kimse size sekiz gol attığınız için sekiz puan vermiyor.
Yine üç puan alıyorsunuz.
Ama bazı üç puanlar vardır, sadece puan cetveline yazılmaz.
Rakiplere de mesaj verir.
Fenerbahçe’nin bugün aldığı üç puan, işte tam olarak böyle bir üç puandı.
